Gunnar sin pedagogikk blogg

Refleksjonsnotat for pedagogikk 2007/2008

2008-04-30T00:37:00.000-07:00

Då var me snart ved vegs ende med pedagogikken og året totalt. No er det eksamensperiode og me skal visa kva me duger til og om me har lært noko i året som har gått. Me får håpe kunnskapen sitter der sjølv om det er liten tvil om at det kvart år blir eit lite ”skippertak” føre eksamen.

Pedagogikk som fag var i og for seg ikkje noko nytt for meg. Eg har hatt det før i forbinding med grunnfaga eg har teke, men eg har aldri komme so mykje inn på det som me har gjort i år. Det har vore veldig spanande å lært om dei ulike filosofane og dei ulike grunnsyna som finnes. Me har og vore borti ulike metodar for undervisning, korleis ein kan jobba i skulen, korleis ein skal tilnærma seg elevane og mykje anna. Det er ein ting å læra pedagogikken i teorien, men ein skal og kunne bruke den i praksis og reelle situasjonar noko me har gjort til fulle. Me har fått sett korleis ulike teoriar fungerar i praksis og har hatt konkrete oppgåver å jobba med ute på Langeland skule. Slik har me blitt peika inn på korleis ting fungerar i praksis og kan sjå det i høve til teori som er relevant for oss som skal blir lærarar. Eit eksempel på dette er matematikk/ pedagogikk oppgåva som me har jobba mykje med både i teorien og praksis. Denne oppgåva har og til dels vore med å påverka mitt personlige grunnsyn som er det sosiokulturelle grunnsynet. Dette har eg og skrive mykje om i matematikk/ pedagogikk oppgåva mi. I forbinding med denne oppgåva fekk me prøva ut arbeidsmetoden i praksis og fekk sjå korleis elevar jobbar i samspel med kvarandre.

Med det sosiokulturelle grunnsynet i høgsetet har eg altså tru på at elevane lærar best når dei får arbeida i saman med kvarandre. Dette har eg sett korleis fungerar i praksis og har ikkje miste trua på det av den grunn, snarare tvert om. Det at elevane kan dra nytte av kvarandre og læra saman i eit fellesskap har dei ein enorm nytte av. Dette ser eg og på meg sjølv som student og korleis eg lærar best. Me har i gjennom året som har gått jobba mykje på denne måten og eg føler at eg har hatt eit stort utbytte av det. Dette grunnsynet og denne måten og jobba på er med andre ord avhengig av eit godt samarbeid for å kunna fungera. Kva skjer då dersom samarbeidet ikkje fungerar? Det er no ein gang sånn at ikkje alle menneske passar like godt i saman og det kan oppstå gnissingar som kan gå ut over og øydeleggja eit godt samarbeid. Då er det ikkje lett å jobba saman å få eit godt produkt ut av samarbeidet. Derfor må me som lærarar vera beviste på kven ein setter i saman om ein skal jobbe på denne måten. Det vil vera hensiktsmessig å fordela elevane i grupper etter kven ein veit av erfaring jobbar godt i lag. På ei anna sida så trur eg elevane før eller seinare må læra seg å jobba i lag uavhengig om dei likar personane dei jobbar med eller ikkje. Det å kunna fungera og samarbeida i saman med andre menneske er veldig viktig ikkje berre i skulen, men og i framtidige jobbar.

Det å jobba saman og kunne dra nytte av kvarandre ser me jo særleg i måten lærarane jobbar på i skulen. Lærarane sitter ikkje lenger vekk gøymde i kvar sin krok, men jobbar i saman om planlegging av økter og andre ting som har med elevane å gjera. Dette såg me eksempel på då me var på Langeland skule. Me skulle då vera på 6. trinnet og der hadde dei eit eige 6, klasse team. Dette var alle lærarane som hadde med 6. trinnet å gjera. Dei jobba saman om dette å laga planar, drøfta timar og situasjonar i lag. Dei hadde erfaring med dette og meinte at dette var ein super måte å jobba på. Ein følte seg ikkje lenger aleine i det ein dreiv med og hadde ein ekstra tryggleik i sine kollegar. Den same følelsen fekk me som studentar når me vart integrert i dette teamet og fekk føle korleis ein jobbar i saman på team.

Me har altså jobba mykje med dei ulike grunnsyna og filosofar i pedagogikken i år, og eg har sagt at mitt foreløpige grunnsyn byggjer på det sosiokulturelle læringsperspektivet. Når det er sagt så me eg og seia at eg ser nytta i å bruka dei andre grunnsyna i skulen. Det er ikkje nødvendigvis sikkert at det sosiokulturelle læringsperspektivet alltid fungerar som det skal. Då er det nyttig å kunne ta bruk andre metodar og måtar å jobba på. Variasjon er eit veldig viktig stikkord her. Det å kunna variera i måten å jobba på og korleis ein gjer ting vil vera til stor nytte for elevane. Ikkje berre får dei variert undervisning men dei lærar kanskje og på ulikt vis og då vil dei få ulikt utbytte i det dei driv med. Sjølvsagt skal ein ikkje bytte for ofte dersom ein har funne ein måte å jobbe på som fungerar veldig bra, men det viktige er å bruka metodar og måtar å jobba på som heile tida gagnar elevane. Då kan det vera nyttig å kjenna til både Vygotsky, Piaget og behavioristane for å ta nokon.

Skal ein sjå tilbake på året som har gått med tanke på korleis pedagogikk faget har påverka lærar rolla mi, har eg ulike tankar om dette. Som lærar er det viktig å ver både fagleg flink samtidig som du er ein god pedagog og kan læra frå deg denne kunnskapen. Dessverre trur eg det er altfor mange lærarar ute i Noreg som er veldig faglige flinke men ikkje så gode til å læra frå seg denne kunnskapen. Det er derfor eg meinar at pedagogikken er så viktig som den er. Ein lærar som ikkje kan lære frå seg er jo ingen ting. Det er derfor viktig at me som studentar og framtidige lærar klarar å tileigne oss så mykje kunnskap som råd er innafor pedagogikken. Det gjelder både teoretisk og praktisk kunnskap. Dette føler eg me og har fått i året som har gått. Me har fått inn teorien gjennom førelesningar, arbeid med oppgåver, gruppearbeid og arbeida med det i praksis. Sjølv meiner eg at me som studentar lærar mest når me er ute i praksis. Det er her me får prøvd oss og det er her me får sjå korleis ting verkeleg fungerar. Eg meiner at me på skulen lærarar oss det faglige som er nødvendig, men det er i praksis ein verkeleg lærar å bli lærar. Samtidig trur eg det er viktig at det som me går i gjennom i førelesningane er relevant for oss, og me må kunna sjå det igjen i lærarkvardagen. På denne måten vil me tileigne oss kunnskapen på ein betre måte og få meir ut av det faglige. Dette føler eg at me i stor grad har fått gjennom pedagogikk undervisninga i år. Oppgåver og førelesningar har i stor grad vore relevante og reelle for meg som framtidig lærar. Eg må seia at eg lika særleg godt det yrkesetiske seminaret der ein jobba med casar i lys av ulike teoriar. Dette hadde i alle fall eg eit godt utbytte av og lika måten å jobba på. Den siste oppgåva som me jobba med som var casen med Mons som problemelev var og veldig nyttig. Då særlig på grunn av at situasjonen var reell og ein situasjon me kan forventa oss å få som lærarar. Det å jobba med denne oppgåva i praksisgruppa syntest eg var veldig nyttig særleg sidan ein skulle dra inn relevant teori inn i praksis. Då får ein sjå det teoretiske inn i det praktiske noko eg trur eg ein særs nyttig måte å jobba på.

Ingen veit kva framtida vil bringe seies det. Det eg veit er at eg har mitt siste år igjen på lærar skulen. Då har eg gått fem år. Heilt utrulig så tida flyr. Eg trur me som framtidige lærarar går framtida lyst i møte. Det vil mest sannsynleg vera lett å få seg jobb og finne seg ein arbeidsstad der ein vil trivast. Særleg trur eg me mannlige lærarar vil bli etterspurte. Ein stor del av lærarstaden er kvinnelige og bør balanserast meir. Som framtidig lærar trur eg det vil vera viktig å både vera faglig dyktig samtidig som ein er ein god pedagog. Det å setta elevane i høgsetet er naturlig vis viktig og det å vera eit godt førebilete, respektert utan og vera autoritær er veldig viktig. Opparbeidar ein eg eit gjensidig tillitsforhold mellom elev og lærar er ein del av jobben gjort. Det er viktig å vera positiv og ha godt humør, slikt smitter:) Samtidig er det å samarbeida både med elevar, kollegar, arbeidsgivar og føresette sentralt Det er så utrulig mange kjenneteikn som karakteriserar ein god lærar, så det er vanskelig å ramse opp alle. Dette var nokon av dei eg meinar er viktige og som eg vil prøve å ta med meg inn i mi framtide rolle som lærar.

Veiledning og vurdering

2008-04-17T01:19:00.000-07:00

Vurdering og veiledning er to pedagogiske aktivitetar som tek sikte på å fremja læring, utvikling og vekst. Korleis skal ein så gjera dette? Korleis skal ein veileda elevane slik at dei kan utvikla seg og få utbytte av det? Er vurderinga av elevane viktig og er det noko me bør ha?

Veiledning med elevar er ein dialog mellom lærar og elev der føremålet er at eleven skal ha eit ubytte av det. Dette forutset ein god dialog, og tillitsforholdet mellom elev og lærar er utrulig viktig. Har du ikkje opparbeida eit tillitsforhold til eleven/ elevane du skal veileda er dette vanskelig. Da vil ein få problem med å få eleven til å høyre etter og få i gang den gode dialogen du ynskjer. For ein god veiledar er det viktig å kunne vera utforskande med elevane. Ein må setta seg inn i oppgåvene saman med elevane og stille gode spørsmål. Dette kan få i gang ein undringsprosess hos eleven som gjer at han strekker seg enda lenger for å nå måla sine. Det å kunne stille gode spørsmål er utrulig viktig som lærar. Det er ikkje hensiktsmessig å gje elevane svara med ein gang men heller få dei til å finne ut av det sjølv. I denne prosessen er det viktig at læraren er med som ein god veiledar og at ein i eit fellesskap kan finne ut av ting. Det å gje råd er og viktig. ”Det dykk gjer no er for så vidt rett, men eg ville ha…… ” Dette er berre eit eksempel av mange om korleis ein kan gje råd til elevane på ein god måte. Gjer elevane feil er det viktig å korrigera dei. Ein må gje tydlege beskjedar på at slik må dykk ikkje gjere det. Samtidig som ein korrigerar feilen er det og viktig å seia korleis ein kan gjera det annleis. Ikkje berre sei at dette er feil og så legge ballen død.

Vurdering av læring er ei skildring av eleven sin kompetanse i eit fag på eit gitt tidspunkt. Denne vurderinga kjem i form av karakterar når elevane byrjar på ungdomskulen. I barneskulen er det ikkje karakterar men samstundes blir elevane vurdert i det dei gjer i dei einskilde faga. Kva er så poenget med vurdering? Jo den skal danna eit grunnlag for betring i det einskilde faget. Vurdering er viktig fyst og fremst for å fremje motivasjonen og gje god veiledning gjennom feedback og feedforward. Den gjer og eleven og dei føresette ein peikepinn på korleis eleven ligg an i faga på skulen og om han når dei måla som er sett. Framtidige arbeidsgivarar og samfunnet generelt vil ha denne informasjonen om elvane til å måle kompetansen til framtidige arbeidstakarar. Skulen som elevane går på blir og vurdert etter kor høgt nivå elevane på denne skulen ligger på. Alle blir med andre ord vurdert. Det ein kan spørja seg då er om denne vurderinga er nødvendig og om den fremjar kompetansen til elevane. Eg trur heilt klart denne vurderinga er viktig. Elevane trenger å få vurdering av det dei gjer, dei treng nokon som setter krav til dei og dei treng nye mål å strekka seg etter. Samtidig som vurdering er viktig er det og viktig å hugsa på svake elevar som synes det er vanskelig og tungt å bli vurderte. Vurderinga i skulen bør som mykje anna og komme inn under tilpassa opplæring. Ein må ta omsyn til den einskilde elev å tenkja på korleis han eller ho kan ha nytte av denne vurderinga eller veiledninga. Det er og viktig å passe på at det ikkje blir eit slik jag etter karakterar og vurdering at den går utover kvaliteten på arbeidet.

Revidert: 30.04.08 Ein ting som ikkje kom så godt fram i dette innlegget er at eg meinar at undervegsvurderinga kjem inn under tilpassaopplæring. Med å rettleia å vurdera eleven gjennom heile året kan han/ho stadig føle progresjon og utvikla seg. Samstundes er det viktig å evaluera eleven etter endt år. Dette kan vera både til nytte for deg som lærar og eleven sjølv.

Tilpassa opplæring

2008-04-07T08:57:00.000-07:00

I opplæringslova står det at opplæringa skal tilpassast evnene og føresetnadane hjå den enkelte eleven. Dette gjer at læraren står ovanfor ei stor utfordring. Han skal tilpassa opplæringa for kvar enkelt elev samtidig som han har ansvaret for ein klasse på 20-30 elevar. Sentrale omgrep innanfor tilpassa opplæring er blant anna likeverdig opplæring som går på det at alle faktisk må behandlast og tilnærmast på ulike måtar. Inkluderande opplæring går på å at alle tar del i felleskapet på ein likeverdig måte, faglig sosialt og kulturelt. I mange klassar har ein og elevar som treng spesialundervisning, det vil seia at dei ikkje har får det utbytte dei treng av vanlig undervisning. Korleis skal ein så greia dette?

Eit viktig stikkord her trur eg er metodevariasjon. Elevane lærar på ulike måtar og kan du som lærar variera i metodane og måtar å jobba på vil elevane tene på dette kvar sin gang. Nokon lærar kanskje best av tavleundervisning andre av å jobbe mykje med stoffet. Med ein variasjon i metodevalet vil ulike elevar få ulikt utbytte av kvar enkelt time. Ein anna ting som er viktig å hugse på og som står i den generelle delen av LK-06 er at opplæringa skal møte barna og unge på deira eigne premisser samtidig som ein skal føre dei inn i grenseland der dei kan lære nye ting. Det er viktig at ein tilpassar nivået elevane er på samtidig som ein må sjå til at dei stadig lærer nye ting og prøver å meistre nye utfordringar. Det er og viktig at ein setter seg opp mål for elevane som dei kan meistre og har ein god måte å måle denne måloppnåinga. I praksis på Langeland såg me eksempel på dette. Her hadde elevane kvar veke to faglege mål for veka. Desse blei målt i slutten av veka med ein måltest. På denne måten fekk ein viss peikepinn på kva den enkelte eleven hadde fått med seg i løpet av veka. Det kan og vera hensiktsmessig å sette opp eigne mål for elevar som treng dette. Det kan både vera faglige mål og mål som har med atferda til den einskilde elev å gjera. På denne måten kan ein ta tak i problem å sørgje for at den enkelte elev forbetrar seg.

Eit anna stikkord innafor tilpassa opplæring er differensiering. Dette handlar om å ta omsyn til enkelt elevar sine føresetnadar og behov når det vert bestemt korleis undervisning skal organiserast og gjennomførast. Differensiering blir igjen delt i to underpunkt. Det eine er organisert differensiering som går på å fordela elevane etter nivå.( Like barn leiker best) Det andre blir kalla pedagogisk differensiering som går på at fordelinga skjer innanfor vanlig klasse eller grupper. Her meiner eg at den pedagogiske differensieringa er den beste måten å jobbe på. At ein samlar elevar som er på likt nivå vil ganske sikkert gagne dei beste, men samtidig vil ikkje dei svake elevane få noko ut av dette. Har ein derimot blanda ”drops” med elevar med ulike føresetnadar vil elevane etter det sosiokulturelle læringsprinsippet læra av kvarandre. Svake elevar vil forbetra sitt nivå i samarbeid med elevar som er på eit høgare nivå og som kan hjelpa dei på ein anna måte enn det læraren kan gjera. Det som derimot er haka med denne differensierings metodar er at dei faglig flinke elevane kanskje ikkje utviklar seg slik dei kunne gjort med elevar på sitt eige nivå.

Eit godt eksempel på tilpassa opplæring såg me i praksis på Langeland i samband med leselyst prosjektet dei hadde i 6. klasse. Her kunne elevane sjølv velje bøker etter nivå med fargekodar. Dette gav elevane muligheit til å jobbe på det nivået dei følte dei sjølv var på innafor lesing samtidig som dei kunne prøve seg på eit høgare nivå. Læraren har sjølvsagt ei viktig rolle i dette som vegleiar for elevane med tips og kontroll på kva nivå elevane vel.

Revidert: 30.04.08 Det er eit veldig stort fokus på dei svake elevane når det er snakk om tilpassa opplæring. Kva så med dei flinke? Alle har jo krav på denne tilpassa opplæringa. Eg meiner at ein må ha ei ekstra opplegg til desse. La dei bryne seg på ekstra stoff eller gjerne kjenne på nivået som er eit hakk over dem, altså neste års pensum. Det må ikkje bli slik at dei må vente evt. gjera andre ting fordi progresjonen i klasserommet går for seint for dei.

Yrkesetisk seminar

2008-04-07T07:43:00.000-07:00

Då var me i gong igjen etter ei fin påske. I denne veka har me jobba med caser i grupper med fokus på lærarens rolle i ulike problemstillingar. Dette synest eg var ein veldig positiv måte å jobba med stoffet på. Det at ein kan knytte yrkesetikk opp mot reelle casar trur eg er utrulig viktig. Då fyst og fremst på grunn av at det gjer det mykje meir interessant som igjen fører til at me lærar meir. Det er og viktig at me kan ta med oss det me har jobba med inn i ei framtidig yrke. Viktige ting blir satt på dagsorden og det at ein får sett dette frå ulike synspunkt og kan få ein diskusjon rundt dette er utrulig viktig.

Som lærar er det viktig å sette eleven i høgsetet og tenkje på elevens beste. Samtidig har du arbeidsgivaren din skulen, foreldre og etiske normer å forholda seg til. Her følgjer ti bod som vår gruppe syntest var særlig viktig for læraren i ein yrkesetisk samanheng.

1. Læraren må forvalte sin makt i samsvar med lovverk, erkjenna grunnverdiar og barns rett til likeverdig behandling.
· Som lærar er du i ein maktposisjon. Det er viktig å bruke denne makt på ein god måte samtidig som du er klar over kva lover å reglar som gjeld. Som lærar er det viktig å formidle gode grunnverdiar for elevane. Dei skal lære å oppføre seg på ein god måte å kunne fungere i saman med andre medelevar. Likeverdig behandling av elevane er viktig. Sjølv om ein har ulike elevar å jobbe med er det viktig å sjå det gode i alle og ikkje stigmatisere elevar.

Læraren er ein omsorgsperson og skal alltid tenkje på elevens beste.
Læraren har eit særleg ansvar for sine elevar. Ein skal sjå til at dei har det godt på skulen og sørgje for at dei får ei så god oppfølging som mulig. Læraren som omsorgsperson er særlig viktig for elevar på dei yngste årstrinna.

Læraren må gå føre som eit godt førebilete både ovanfor elevar og foreldre.
Læraren er eit forbilde for sine elevar og det er utrulig viktig at ein oppfører seg deretter. Har læraren ei god halding og godt humør vil dette og smitte over på elevane. Dette har også motsatt verknad.

Læraren har alltid teieplikt og opplysningsplikt. Dette må oppretthaldast både ovanfor foreldre elevar og skule.
· Dette er viktig for læraren å hugsa på og oppretholde. Kjem ein elev med fortrulige opplysningar er det viktig å tenkje seg om før ein går vidare eller ikkje med desse. Her har ein både skule, elevar og føresatte og forhalde seg til. Ein snakkar heller ikkje om enkeltelevar og skule til personar som ikkje har noko med dette å gjera.

Læraren må kunne sjå enkelteleven i forskjellige situasjonar, og kunne gje god rettleiing og tilpassa opplæring.
· Det er viktig å fylje opp kvar enkelt elev slik at dei kan forbetre seg og føle at dei blir sett av læraren.

Læraren skal kunne reflektera over eigen kompetanse og kunna vurdera kvaliteten på opplæringa.
· Det er viktig å ha god sjølvinnsikt. Kva har eg gjort bra og ikkje? Kva kan forbetrast?

Læraren skal ha eit godt samarbeid med kollegaene, og kunne samarbeide med desse på ein god måte i arbeidet med elevane i skulekvardagen.
· Teamarbeid er utrulig viktig og nyttig i lærarkvardagen. Slik kan ein gjera ein betre jobb overfor elevane å gje ei betre undervisning.

Læraren skal væra ein både inspirerande og motiverande for elevane.
· Dette er viktig for elevane. Er læraren motiverande og inspirerande vil dette skinne igjennom i elevanes innsats på skulen.

Læraren skal sette krav til elevane og forventa fagleg progresjon og sørgje for at elevane kvar dag oppnår meistringskjensle.
· Det er viktig at elevane føler at nokon bryr seg om det dei gjer og kvaliteten på dette. Slik kan dei og forbetre seg. Meistringskjensle er viktig i denne prosessen.

Læraren må vise vilje til å tenkje i nye banar og prøve ut nye metodar.
· Det er viktig å tenkje nytt og ikkje vera redd for å gjera nye ting. Hamnar ein i den same tralten er det ikkje så lett å forbetra seg som fagperson og lærar.

Dette er altså bod me syntest var særlig viktige i ein yrkesetisk samanheng. Det viste seg at og mange av dei andre gruppene hadde dei same innhaldet i sine bod. Noko som viser at me stort sett er einige i om kva som er viktig for læraren i ein yrkesetisk samanheng.

Revidert 30.04.08: Bilete

Praksis vår 2008

2008-03-25T03:26:00.000-07:00

Då var nok ein praksis periode gjennomført og me er ferdig me praksisen for i år. Det kjennes både godt og litt trist. Godt fordi det er no ein gang er godt å bli ferdig me noko ein har jobba hardt med og litt trist fordi ein har fått eit godt forhold til elevane.

Skal eg sjå tilbake på praksisperioden våren 2008 er stort sett alt positivt. Langeland skule synest eg er ein kjempe skule. Dei er flinke i det dei driv med og ikkje minst flinke med oss som lærarstudentar. Av tidligare erfaringar i praksis har eg av og til følt det slik på skule og lærarar at det er eit ork å ha studentar i praksis på skulen. Slik føler ein det i alle fall ikkje på Langeland. Her er dei glade og positive mot deg og dei ynskjer verkeleg at du skal lykkast på skulen. Dette gjer og at eg som student blir motivert til å gjera ein god jobb og er utrulig viktig i utviklinga til å bli lærarar.

Dersom eg skal sjå tilbake på mi eiga utvikling denne perioden og mine mål i forhold til praksis perioden, synest eg det har gått veldig bra. Eg føler at eg veks i rolla som lærar jo meir erfaring eg får. Stort sett alle øktene eg gjennomførte gjekk bra og som planlagd. Men når det er sagt så fekk eg og i ei økt smake litt på det å væra lærar når ikkje ting fungerar som dei skal. Dette var i ei matematikk økt der me skulle ha rekneark i exel. Dette viste seg å bli vanskelig for elevane. Me fekk blant anna problem med enkelte pcèr og elevar som blei veldig fortvila over at dei ikkje fekk til det dei skulle. Dette gjorde at eg fekk kjenna på kroppen korleis slike økter er og. Alle planlagde økter går ikkje nødvendigvis som planlagd og problem kan oppstå. Det eg gjorde i denne situasjonen var å prøve å roa elevane ned å snakka med dei om det som skjedde. Resten av undervisninga i den økta gjekk og føre seg på tavla steg for steg slik at alle kunne få til det me gjekk i gjennom. Dette er sjølvsagt ein erfaring å ta med seg vidare og ha i bakhovudet.

Mitt personlige mål for denne perioden gjekk på det å læra seg å lage vekeplanar, timeplanar og langsiktige planar. Dette er noko eg ikkje har vore så mykje borti før, men fekk i denne perioden vera med i arbeidet med slike planar. Dette synest eg var svært nyttig og lærerikt for oss studentar. Me laga fyst planane og deretter sette me oss i saman me lærarane og reviderte planane. Slik fekk me gode erfaringar med det å jobbe på team og korleis det verkeleg føregår. Samtidig hadde eg og som mål å vidareutvikla meg sjølv i mitt arbeid med elevane, både når det gjeld kommunikasjonen med dei og det å vera ein veiledar. Her synest eg det og gjekk veldig bra. Eg fekk ein god kommunikasjon med elevane og følte at me fekk eit godt forhold. Etter kvart som eg lærte dei betre å kjenna var det og enklare å snakka med enkeltpersonar og rettleia desse. Det å vera ein ven med elevane samtidig som dei ser på deg som deira leiar er utrulig viktig. Grensene må her vera klare sjølv om det ofte kan vera ein vanskeleg balansegang Ei felle me kan gå i som studentar er å la oss manipulere av elevane. Det er difor viktig å vera observant på dette og vera ein klar leiar samtidig som ein er deira ven.

Alt i alt har praksis perioden 2007/2008 vert eit veldig bra praksis år. Eg har lært mykje og fått med meg erfaringar eg kjem til å ta vare på. Mellomtrinnet og då 6. klasse som er har vore på no er eit trinn eg trivst veldig godt på. Elevane er i ein alder der dei er begynt å bli vaksne samtidig som dei framleis er veldig barnslige. Så då skal det bli spanande å jobbe med småskulen til neste år. Dette er det einaste trinnet eg ikkje har vore på. Eg trur arbeidet her blir litt annleis enn det eg har jobba med til no.

Spesialpedagogikk

2008-02-11T09:23:00.000-08:00

Hei og hå.

I dag har me hatt den såkalla ynskjeøkta som gjekk på spesialpedagogikk og det å tilpassa undervisninga. Dette syntest eg var ei veldig nyttig og lærerik økt. Det er eit evne eg intresserar meg for og som er svært aktuelt den dagen me kjem ut som lærarar.

Filmen me såg i byrjinga om den nyutdanna læraren på ein svensk skule var både inspirerande og litt skremmande. No må det seiast at han var blitt kasta til ulvane og at det nok er mulig å få ein mjukare start på lærar karierren enn det der. Men ein veit aldri. Er ikkje sikkert at me kan velga og vraka i lærarjobbar når me kjem ut. Det eg syntest var spesiellt intressant med denne filmen var å sjå dei ulike situasjonane denne læraren stod over for. Han hadde ein vansklig klassse der forutsetnigane var ymse. Personlig syntest eg han greidde seg bra. Sjølvsagt er det ting som kunne vore gjort annleis og på ein anna måte, men her snakkar me om ein nyutdanna lærar som ikkje hadde noka brei erfaring frå før. Det eg syntest var veldig posetivt med denne læraren var det engasjementet han hadde for jobben og elevane sine. Dette er viktig. Det er vel ingenting som er verre enn uengasjerte lærar som ikkje bryr seg korleis det går med deg. Ein anna viktig ting eg beit meg merke i med denne læraren var måten han innsåg sine eigen feil på. Han viste at han hadde gjort ting på ein gal måte og var sjølv obs på dette. Kva er vel betre enn det? På denne måten lærar ein av sine feil og kan forbetre seg ved ein annan annledning. Denne læraren hadde og ein god dialog med elevane. Han tok seg tid til å snakka med dei og drøfta problema dei hadde. Noko av samtalane han hadde syntest eg derimot han burde tatt på tomannshånd. Særlig i den sekvensen der han irettesetter ein elev foran dei andre i klassen. Her ville det kansje vore meir hensiktsmessig og tatt denne eleven ut på tomannshånd og ordna opp i problemet.

I ein klasse er det ofte mange ulike elevforutsetnigar og forhalde seg til. Og dei som slit meir enn andre har rett og bør få tilpassa opplæring. Grunnen til at mange har problem og ikkje kan følgje med på vanleg undervisning kan vera mange og ofte samansette. Fysiske og psykiske problem, ADHD, lese og skrivevanskar kan vera nokon av desse problema. Det som er viktig er å vera obs på problema og oppdage dei på eit tidleg tidspunkt. Da kan ein få gjort noko på eit tidleg tidspunkt og kansje få ein bukt med problema slik at elevane kan få ei så god undervisning som råd er. Desverre er det ikkje alltid slik. Mange får ikkje hjelp og problema blir ikkje oppdaga. Mangelen på middlar som skulen har til rådighet er og eit problem.

Ein er veldig obs. på dei dårligstilte elevane i den norske skule. Eg meiner og at ein ikkje må gløyme dei flinke i denna samanhengen. Dei må få lov til å utvikla seg vidare fordi om dei ligger over det nivået dei skal ligge på. Særlig er det mykje leking og anna i byrjinga av skulegangen. her må elevar som er flinke få lov til å kunne bryne seg på vanskligare oppgåver for å kunne utvikle seg vidare.

Alle lærar burde hatt spes, ped som ein del av utdanninga si. Dette på grunn av at det er så stor bruk for dette kompetansefeltet når ein kjem ut som lærarar. Ein kommer ganske sikkert opp i situasjonar der det er bruk for det og er viktig å ha kunnskapen for å kunne løyse situasjonen. Desverre trur eg for min eigen del at dette ikkje blir gjort med det fyste. Når eg er ferdig med allmennlærar har eg gått fem år så då er det på tide å få prøve seg i arbeidslivet, men kansje er det mulig å ta det ved ein seinare annlednig. Nyttig er det i alle fall.

Revidert: 30.04.08

Dette var verkeleg eit område som eg syntest var intressant. Det er veldig spanande å jobba med vankligstilte elevar og ein enorm utfording for skule og lærar. Skulle eg ein dag funne på å vidareutdanna meg så hadde dette absolutt kunne vore eit spanande område.

Born og nye medium

2008-02-04T08:46:00.000-08:00

Ja då er me ferdig me Januar månad allereie og Februar har starta. Skal sei tida flyr. I denne perioden har me hatt om born og nye medium som er eit relativt nytt konsept etter som eg forstår. Etter denne perioden sitter eg att med litt blanda følelsar.

Det som eg synest er positivt med det me har jobba med no er den innsikta me har fått i bruken av digitale verktøy. Det går på både åndsverklova, samansette tekstar og det å lage ein samansett tekst sjølv. Me har og fått prøvd dette ute i skulen i forbindelse med puktpraksisdagen me hadde ute på Langeland. Det var ei kjekk og lærerik erfaring med tanke på korleis ein kan bruke digitale verktøy i klasserommet. Alltid kjekt å prøve ut teorien i praksis. Me har og laga ein samansett tekst der me skulle presentera ei barnebok. Dette gjekk dessverre ikkje heilt etter planen på grunn av at me aldri fekk svar på bruken av rettighetane til boka.

Det eg stiller eit lite spørsmålsteikn til i denne forbindelse er om det verkeleg er viktig å bruke så mykje tid som me no har gjort på born og nye medium. Klart det er nyttig å kunne alt dette me lærer på data osv. Men får me bruk for det? Skulane har som ofte lite midlar å bruke og det går ofte utover ting som digitale verktøy. Mykje av det eg har sett på dei skulane eg har vore i praksis på når det gjelder eksempelvis data er dårlig. Det er få datamaskinar og dei skulane har er ofte dårlige. Kanskje vil det bli betre i framtida??? Det at me brukar så mykje tid på dette i eit fag som pedagogikk vil vel og gå ut over andre ting som me ikkje får med oss og som kan vera vel så nyttige?

Så erfaringane mine med med barn og nye medium er litt delte. Eg ser nytten samtidig som eg lure på om det er hensiktsmessig å bruke så mykje tid på det.

Revidert: 30.04.08

Boka me valde i vår samansette tekst var Mormor og de åtte ungene i skogen. Denne laga me ein presentasjon av med hjelp av film, animasjon, tekst og bilete. På denne måten kan ein få godt fram temaet i boka og kva den handlar om. Denne måten og jobba på og det å laga samansatte tekstar er ein veldig god måte og få ut informasjon på. Gjennom ein god bruk der ein varierar og bruke tekst bilde og film får ein heilt klart fram eit godt bodskap.

Dette kan og bli framtidas stilskriving. Ein får historie og anna formiddla gjennom digitalt samansette tekstar. Dette vil jo heilt klart vera nyttig i mangen samanhengar. På same tid håper eg ikkje at dei gode gamle bøkene forsvinn. Me er inne i ein trend der ferre og ferre leser bøker noko eg meiner er synd. Kansje kan ein i framtida både ha bøker og samansette tekstar til å formiddle eksempelvis historie.

Punktpraksis IKT 22.01.2008

2008-01-23T05:49:00.000-08:00

Ja då har me vore og utført oppdraget vårt på Langeland skule innanfor punktpraksis og IKT. Dette må eg med hånda på hjarta sei gjekk som forventa og økta fungerte bra. Me hadde fyst ein kort introduksjon av bruken av powerpoint. Elevane jobba deretter i grupper med ulike tema dei kunne velja sjølve. Me hadde sett opp tre emner dei kunne jobba ut i frå og lagt informasjon og bilder ut på mapper på fronter. Med dette kunne me unngå søking på internett og ulovleg bruk av bilete. Etter at elevane hadde jobba med dette i tre timar var det tid for framføring. Framføringa bestod av ein powerpoint presentasjon gruppa hadde laga om dei ulike emna. Dette framførte dei foran klassen, det vil seia to klassar sidan me hadde A og B samla i eit klasserom under framvisninga.

Dette synest eg gjekk over all forventning. Stort sett alle gruppene hadde laga fine framføringar og framførte desse på ein god måte foran sine klassekamerater. Det er ikkje berre positivt at dei hadde fått til å bruke programmet som jo var våra mål , men og det at dei kan framføre dette på ein god måte. Dette gjorde dei på ein flott måte og det var kjekt å vera tilhøyrar. Tilbakemeldingane me fekk fra øvingslærarane var og positive og dei synest det hadde vore ein innholdsrik og ikkje minst lærerik dag for elevane.

Dette at elevane får utvikla sin kompetanse innanfor digitale verktøy og bruken av desse er utrulig viktig. Det er ikkje berre viktig at dei kan kunne bruke desse verktøya, men og kunne sjå nytten av å bruke det. Så det å jobba vidare med vrimmelen av digitale verktøy også i framtida trur eg er viktig. Kansje kan me ha ei ny økt i neste praksisperiode med nye utfordringar for elevane innanfor IKT.

Revidert: 28.04.08

Denne økta gjekk som eg allreie har sagt veldig bra. Det som slår meg litt er kor tidleg elvane no får læra dette som eksemplevis bruk av powepoint. Dei går jo i 6. klasse og er ikkje meir enn ca 12 år og enda tar dei dette på strak arm. Eg personlig lærte ikkje å nytta dette før på lærarskulen. Før den tid hadde eg aldri brukt det. Så det viser litt korleis tidene forandrar seg.

Punktpraksis dag

2008-01-14T04:42:00.000-08:00

Dagen i dag har gått med til planlegging av dagen som me skal gjennomføre neste tirsdag på Langeland. Vekta på dette opplegget skal vera på bruken av digitale verktøy. Eg synest det er positivt at me får nytta dager på skulen til denne planlegginga. Slik kan me planlegge i lag og i tillegg på litt respons og veiledning av Birgitt, som jo er nyttig for oss får å få til eit godt opplegg. Me har no fått snikra i saman eit opplegg til denne dagen som går på powerpoint og bruken av dette. Me har og tenkt å snakka litt om søking på dette og bruken av søkemotorar.

Det som eg synest er litt vansklig med tanke på bruken av digitale verktøy i skulen er det utstyret som mange skular har til rådighet. Veldig mange skular ligg langt tilbake i tid på dette området. Tar ein Langeland som eksempel er det ikkje akkurat noko å hoppa i taket for. Det er mykje gammalt utstyr ute å går. Gamle bærbare maskiner som for lengst har sett sine beste dagar. Dei er sjølvsagt betre enn ingenting, men det kunne vore så mykje betre. Kvar gang elevane skal bruke desse maskinane er det klaging på kor seint det går osv. Eg fortår sjølvsagt at dette er på grunn av manglande midlar. Dei kan ikkje berre gå ut og handle det dei vil og vera stadig oppdatert på det nyaste som finst. Så eg må ærlig innrømme at eg er litt misunlige på dei som er på Skåredalen og etter som eg forstår har tipp topp utstyr. Det blir og litt kontrastar å lære ting på Høgskulen med tipp moderne utstyr for så å komme ut til skular der det slett ikkje er det samme verktyget å jobba med. Men sånn er det no ein gang og dette må me nok berre forhalda oss til.

Ellers skal det bli spanande å komma ut og prøve ut opplegget på Langeland og kjekt å sjå elevane att.

Revidert: 30.04.08

I dette innlegget skreiv eg litt om vår planlagde økt innafor IKT bruk og powerpoint. Ser her at me hadde sett oss litt store planar med eit ganske stort opplegg. Det skal vera sagt at me fekk ikkje tid til så mykje anna enn powerpoint denne dagen. Men det er jo betre å ha for mykje planlagd enn for lite:) Ellers så hadde eg i dette innlegget skrive litt om gamle maskinar i skulen. Fekk då beskjed av Birgit at skulen skulle ha fått nye maskinar i følge kommunen. Slik var det då ikkje. Langeland hadde framleis det same utstyret. Dette seier vel litt om at ting ikkje alltid er slik som dei eigentlig"skal vera" i teorien.

Nettvett

2008-01-07T08:44:00.000-08:00

Ja då var me i gang med eit nytt år og nye bloggmulighetar:)

I vår moderne kvardag er internett ikkje berre blitt eit hjelpemiddel, men og ein nødvendigheit. Me bruker det så og sei til alt, og om me likar det eller ikkje har me faktisk gjort oss avhengige av nettet. Internett har erstatta dei gamle måtane å jobba på og er raskt og effektiv å bruka både i arbeid og til privat bruk.

Som lærar er det viktig å kunne bruke internett på ein god måte. Det vil seia at me må setta oss inn i korleis ein kan bruke nettet på ein god og rett måte. Eg tenkjer ikkje då berre på nyttebruken av internett men og om lovar og reglar som må fyljast og som må vidare formidlast til elevane. Tenkjer då særlig på spørsmålet om opphavsrett o.l. Dette er ein ting eg veit at i alle fall eg slurvar med. Ser eg eit bilete eller anna på nettet så tenkjer eg at dette er jo tilgjengelig for alle og då kan alle bruke det. Slik er det då ikkje. Ein må ha løyve frå den som har opphavsretten til bilete for å kunne bruka det. Sjølv om eg personlig synest dette er litt tullete og tungvindt så er det no ein gang slik og desse reglane må me fylja. Det er særlig viktig at me gjer elevane oppmerksame på dette. Ein kan ikkje bruka kva ein vil av det som ligg på internett å gjere det til sitt eige. Ein må ha løyve for å bruka det så sant det då ikkje er lov å bruka for alle. Eg trur nok det dessverre er fleire med meg som ikkje veit om denne såkalla "fusk og fanteriet" me driv med på internett, og det er naturligvis viktig å vera klar over det som lærar.

Ein annan ting som er viktig å vera klar over som internett- surfar er tryggheten på nett. Internett kan og blir ofte misbrukt av personar. Dett kan vera alt frå chatte kanalar til mail o.l. Som lærar er det viktig å gjera elevane oppmerksame på dette. Det er klart dei må lov til å chatte med kvarandre på internett via MSN og andre media, men at dei samtidig må vera oppmerksame at dei kan bli kontakta av framande personar som ikkje har "reint mel i posen" Det som er viktig i denne samanheng er nok og vera litt kritisk og oppmerksam på det ein held på med på internett. Ein bør ikkje sitte og chatte med framande personar på nettet. Ein veit aldri kven som er i den andre enden. Ein annan ting er at ein bør vera forsiktig med å legge ut for mykje informasjon og bileter av seg sjølv. Ein veit aldri kven som kan få tak i dette og misbruke det. Det er veldig viktig at elevane blir klar over dette og kva som kan skje og har skjedd med personar som har vert for uforsiktige i sin bruk av nettet.

Ein ting me som framtidige lærar bør tenke på er vår eigen bruk av internett. Kva driv me på med på nettet. Det er kanskje ikkje så lurt å legge ut masse forskjellige bilete av festlige lag o.l. når ein samtidig skal vera ein rollemodell som lærar.

Revidert: 30.04.08

Dette er som nemt i innlegget veldig aktuellt i vår kvardag, og blir viktig for oss lærarar å ha med oss i vår kvardag. Det som eg syntest har vore bra er å få tips kvar du kan hente bilder der du ikkje treng spørje etter opphavsrett. Det finnes nemelig mange lure sider der du fritt kan henta bilder o.l. Dette kan vera veldig nyttig både i privar bruk og i bruk i skulesamanheng.

Ei av desse sidene er : http://office.microsoft.com/nb-no/clipart/default.aspx Her har eg henta mykje bilder og anna til bruk i bloggen min. Birgitt har lagt ut andre nyttige linkar under pedagogikk siden på fronter. Good shit:)

Kva var nytten av dette?

2007-12-03T09:42:00.000-08:00

Etter to timer med collage og animasjon i datalabben i dag så måtte eg eigentlig spørre meg sjølv kva nytten av dette var for noko? Eg er ein person som liker av å sjå nytten av det eg gjer på skulen og at eg lærar noko.,ellers kunne eg lika godt ha vore ein anna plass. Så eg fekk ikkje så allverdens mykje ut av dei to timane me hadde i dag. Dette er nok på grunn av at det ikkje heilt fanger den store intressa hos meg. Kjekt å kunne kanskje?

Synest det er mykje meir nyttig med økta me hadde sist gang på datalabben der me hadde om tekstbehandling i Word. Dette på grunn av at det er eit program me nyttar ofte og det er mange tips og triks å hente her som kan forenkla Word kvardagen min:) Synd eg gløymte mykje av det me hadde sist gang. Kanskje treng me ei ny økt med dette?

Revidert 30.04.08

Ved å sjå tilbake på dette no så har står eg forsatt innefor det er har skrive i dette innlegget. Når det er sagt så forstår eg at det kan vera nyttig for meg å kunne dette som lærar. Det står jo spesifikt i læreplanen at dette er noko som elevane skal kunne. Så då blir utfordringa for meg å sette meg inn i dette og prøve å få lært meg å lære animasjonar m.m

KAMPVISE

2007-11-06T05:49:00.000-08:00

Didaktikk vil i korte trekk bety å planlegga og gjennomføra ei undervisningsøkt og i ettertid vurdera denne økta. Didaktikk og den didaktiske relasjonsmodellen er i grunnen ikkje noko nytt for meg. Eg har særlig vore bort i det da eg tok idrett for tre år sidan. Da i forbindelse med å planleggje opplegg i gymtimar.

Det å planleggje er økt på ein god måte er særs viktig. Det er her ein legg grunnlaget for om ei økt blir "suksess" eller "fiasko" for å ta hardt i:) Det er i alle fall viktig å planlegga godt å vera godt budd til undervisninga. Dessverre vil ein aldri kunne forutsjå alt om ein kjenner klassen aldri så godt. Det er ikkje nødvendigvis sikkert at økta fungerar slikt du hadde tenkt deg. Det er difor særs viktig å kunne gjera grep undervegs. Ser du at ting ikkje fungerer slik du har planlagt er det viktig å ta tak og forandra på ting. Det er ikkje så mykje som skal til for å snu "fiasko" til "suksess". Så det å ha ein plan B på lur kan vera nyttig og alltid ha i bakhovudet at ting ikkje alltid går som planlagt. Etter enda økt er det viktig å setta seg ned å vurdera økta. Kva fungerte og kva fungerte ikkje og viktigast av alt kva kan gjerast betre til neste gang. Ein lærer av å gjera feil og går nødvendigvis ikkje i same fella to gangar. Har ein undervist i saman med andre studentar eller lærarar er det viktig å høyra på deira synspunkt. Det er lettare å finna andre sine manglar enn sine eigne. Dette er sjølvsagt ikkje alltid like lett i ein travel lærar kvardag men når me som studentar skal ut er denne prosessen viktig. Det er slik vi lærer og får erfaringar. Det er tross alt etter mi meining i praksis ein lærer å vera lærar. Skule er vel å bra men her er det helst det faglige ein kan bli god på ikkje det praktiske og det å være lærar.

I forbindelse med didaktikken er Kva, kvifor, korleis og den didaktiske relasjonsmodellen viktige ting å ha i bakhovudet. Kva skal undervisninga handla om, kvifor akkurat sånn og korleis skal dette tilretteleggast på ein god måte. Den didaktiske relasjonsmodellen der ein tenkjer på gode læringsaktivitetar, innehald, mål med det ein driv med, rammefaktorar som kan være utstyr tilgjenlig for akkurat denne aktiviteten, kva elevføresetnadar ein har å jobbe med og nivået på dei enkelte og vurderinga til slutt er særs viktige ting å huske på i prosessen.

Heilt til slutt har eg lyst å nemne ordet KAMPVISE som eg synest er særs viktig å ikkje berre tenkje på som lærer men og å bruke aktivt. Der K en står for konkretisering. Kor viktig er vel ikkje biletegjøringa for forståinga til eleven. Konkretiseringa kan og brukast i samband me figurar og anna verktøy innafor eksepelvis matematikken. Aktiviseringa og det å få elevane til å jobbe aktivt med dei ulike faga, det er slike ein blir god. Det å Motivere er og utrulig viktig. Motivasjonen er jo drivkrafta til det å sette i gang å gjera ting på ein god måte. Progresjon, det må være progresjon i det elevane jobbar med og at dei alltid har noko å strekkja seg etter er viktig. Variasjon, utrulig viktig å kunne variere mellom undervisningsmetoder og opplegg. Slik kan ein unngå at ting blir kjedelig både for deg som lærar og elevane. Individualiser, ingen er like og det er viktig å kunne tipasse opplegg til elevar som treng dette og får arbeid som passa deira nivå. Samarbeidet er essensielt med tanke på av kor mykje elevane har å læra av kvarandre. Til slutt kjem Evalueringa der ein gjer opp status av kva som har fungert og ikkje fungert og kva som kan forbetrast til neste gang.

Revidert 29.04.08

Rettskriving og konkretisering.

Ei oppsumering

2007-10-29T08:59:00.000-07:00

Ja då var me ferdig med dei pedagogiske grunnsyna sånn i fyste omgang. Syns det har vore utrulig lærerikt og har fått eit veldig godt utbytte av denne måten å jobba på. Eg setter og pris oppsumeringa med hadde i dag. Sjølv om me no har vore i gjennom mykje er det veldig bra å få denne repeitisjonen med Birgit som me hadde i dag. Da får ein på ein måte repetert det ein allereie viste fra før samtidig som det kom noko nytt som eg ikkje viste å hadde fått sett meg inn i. Dette trur eg og er viktig å kunne dra me seg ut i skulen som lærar. Det å kunne ha ei oppsumering foreksempel etter at ein er ferdig med eit evne. Dette gjer at elevane hugsar betre kva dei har vert i gjennom og får repetert den kunnskapen som dei har men som all anna kunnskap må repeterast. Det er og viktig å reflektere over dette å snakka med elevane kan ein har gjort, vert i gjennom, kva som fungera og kva som ikkje kan fungera.

Datakunnskapane mine må ein vel sei er middels. Eg kan det grunnleggande innan IKT men er ingen ekspert. Synes der derfor er nyttig med datalab økta i dag der eg fekk eit par tips ang. word og det å skrive oppgåve. Det er mange nyttige triks som kan gjera tekstbehandling både nyttigare og meir oversiktelig. Ellers så skal me jo til med ei matte/ped oppgåve som eg håper kan bli intressant. Det at den er knytt til praksisen og eit undervisningsopplegg håper eg kan gjera den det. Har skrive nok av tørre og uintressante oppgåver gjennom utdanninga men dette kan forhåpentlig vis bli litt annleis. Er alltid mykje snakk om sidetall i forbindelse med oppgåver og streve etter å nå det magiske sidetallet. Her syns eg fokuset heller bør vera på kvalitet og ikkje på sidetall. Skriv du ei bra oppgåve som svarer på eventuelle problemstillingar så bør det vera kvaliteten og ikkje sidetallet det kommer ann på. Og det seier seg sjølv at ei god oppgåve ikkje kan vera på eit par sider på Høgskule nivå.

Revidert 29.04.08

Repetisjon er alltid kjærkoment og må til no i desse dagar når der nærmar seg eksamen. Mykje av kunnskapen ein har ligger ofte og murrer i bakhovudet men må hentast fram med jamne mellomrom.
Synest det var veldig greit men den oppsumeringa Birgit la ut om dei ulike læringsteriane. Her er dei kort og godt oppsumert og ein kan bruka dei som knaggar innafor dei ulike teoriane. Det å ha stikkord er godt og ha når ein skal henta fram kunnskap. Den var i alle fall nyttig for meg både i arbeid med mappeoppgåva og anna.

Dei pedagogiske grunnsyna

2007-10-22T04:08:00.000-07:00

Ja då har me jobba med dei ulike pedagogiske grunnsyna og hatt framføring i praksisgruppene om syna. Det å jobbe på denne måten har i alle fall vært svært lærerikt for meg. I staden for å få det "prenta" inn gjennom førelesningar har me sjølv måtta sett oss inn i stoffet og måtta jobba med det grundig i forkant av presentasjonen. Dette var jo då den sosiokulturelle måten å jobba på. Det at ein lærar av og i samspel med andre er i alle fall heilt sikkert. Sjølve presentasjonen me gjorde i gruppa synest eg og gjekk greit. Me hadde som mål å få med oss litt i frå alle grunnsyna og eksempel på dei i skulesamanheng gjennom drama. Trur det var viktig at me hadde denne eksemplifiseringa til å understreka poenga våras. Da er det og kanskje lettare for dei som høyrer på å forstå våre poeng å få med seg det som blir sagt. I alle fall har eg det sånn. Får eg eksempel på ting og kan sjå det for meg er det enklare å forstå det som blir sagt.(Kognitiv læring:) Eg fekk og eit utbytte av dei andre gruppene sine framføringar. Sjølv om det er mykje det same som blir tatt opp er det alltid ei litt anna vinkling på det som eg og andre kan læra noko av.

Etter å ha vært gjennom dei ulike syna no syns eg det er det sosiokulturelle synet som skiller seg ut i ein positiv retning for min eigen del. Det å kunne læra av andre og at andre forhåpenligvis kan læra noko av deg er ein mykje betre måte enn at læraren "bankar" kunnskapen inn i hovudet på deg. Samtidig som eg syns dette synet kanskje er best er det viktig å ha dei andre syna i bakhovudet å kunne bruka desse på ein god måte. Eg har sjølv sett i praksis korleis behavioristiske synet, der ein bruker belønningsprinsippet på svært umotiverte elevar,kan virka på ein god måte. Så det viktige er nok å kunna henta det beste ut i frå dei ulike syna å bruke dei når det er behov for det. Det er og viktig å vita om dei negative sidene med syna. Da kan ein kanskje unngå å bruke dei i feil samanhengar og vite kva tid dei er hensiktsmessige og kva tid dei ikkje er det. Så då får me sjå i neste veke om det går ann å dra ein konklusjon på det heile.

Revidert 29.04.08

Etter at det gått ei tid så må eg framleis seia at eg har det sosiokulturelle læringsprinsippet som mitt grunnsyn. Eg har trua på Vygotsky sin proksimale sone og jamvel Bruner sin stilasteori som seier at læringa skjer fyst i eit fellesskap. Læringa er og avhengig av miljøet det skjer i og er særleg avhengig av ein god kommunikasjon. Etter kvart som elevar lærar meir og meir bli han/ ho mindre avhengig av stilaset og beveger seg lenger ut i den proksimale sona. Då har læring gått frå det sosiale til det individuelle og ein er ikkje lenger avhengig av hjelp til å meistra oppgåva.

Eg ser framleis det gode i alle desse teoriane og meiner at ein som lærar bør kunne ha ein brei kunnskap om desse. Kva som vil fungera er avhengig av læringssituasjonen det føregår i og elevføresetnadane.

Pedagogiske grunnsyn

2007-10-11T09:32:00.000-07:00

No har ikkje eg deltatt i ped. økta denne veka( Feira Brann gull i Bergen i staden for) men har fra medelevar fått beskjed om kva som skal gå føre seg. Me har da fordelt arbeid og skal møtast på Mandag og framføre dei ulike syna for kvarandre. Synes dette var ei lur fordeling. På denne måten kan me få ulike innspel om dei ulike syna å få eit grunnlag å jobbe vidare med. Så da er det å sette seg inn i Behaviorismen før mandag. Langhelg:)

Revidert 29.04.08

Denne økta var eg som sagt ikkje med på. Det eg kan seia litt om er kva eigentlig pedagogiske grunnsyn er for noko. Pedagogiske grunnsyn er den virklighetsoppfatning , dei verdiar og holdningar som ligger til grunn for pedagogisk verksamd. Med andre ord så dreier det seg om ulike syn på korleis og på kva måte læring føregår på. Ein deler desse ofte opp i Behaviorisme, kognitivisme, konstruktivisme og det sosiokulturelle læringsperspektivet. Her er det ulike filosofar innafor dei ulike retningane som alle har forskjellige syn på korleis vi eigentlig tileignar oss læring og på kva måte.

Det me skulle gjera etter denne økta var å presentera ei eller fleire av desse læringsperspektiva til resten av klassen. Dette valde me å gjera ved hjelp av rollespel der me spelte ulike situasjonar som skulle beskrive karakteristiske trekk læringsteoriane. Dette var ein veldig fin måte å jobbe på, og me måtte setta oss inn teoriane som ei gruppe og bli einige om kva me skulle ha med. På denne måten jobba me fyst som ei gruppe med stoffet noko som førte til at me i etterkant kunne jobba med det kvar for oss, altså individuelt. Måten me jobba på var jo faktisk sosiokulturelleJ

Å leia basisgruppa i på læringsarenaen

2007-10-05T04:12:00.000-07:00

Winston Churchill

Sosial kompetanse er eit veldig viktig og sentralt punkt. Me som skal bli lærarar må vera tydlege vaksne for borna når me kjem ut i skulen. Dette er særlig viktig når me er i praksis og elevane ikkje heilt ser på oss som lærarar men elevar slik som dei. Det er då veldig viktig å framstå som ein vaksen og ikkje som ein venn for elevane. Samtidig som me skal framstå som ein tydleg vaksen er det og viktig at me framstår som gode rollemodellar. Det vil seie at me må tenkje nøye over kva me seier, gjer og korleis me framstår i ulike situasjoner. Elevane vil nemlig både bevist og ubevist observera oss og korleis me framstår. Framstår me på ein god måte og er glade positive rollemodellar vil dette kunna påverka dei på ein positiv måte.

Dagens samfunn er i stadig omveltingar. Me møter stadig nye ufordringar som våre forfedre ikkje ein gang hadde kunna tenkt seg. Me må heile tida vidareutvikla oss og kanskje skifta jobb eller ta ny utdanning for å "overleve". Begrepet livslang læring er viktig i så måte. Det at me heile tida må utvikla oss og stadig lærer nye ting er heilt sikkert. Tenkjer da særlig på læraryrket. Me kjem forhåpentlig vis ut i yrkeskvardagen etter enda opplæring. Da kan me det faglige og har fått ein smakebit på det å vera lærar gjennom praksis. Derifrå startar og ein livslang læringsprosess på å bli ein god lærar. Det er mange ting å sette seg inn i å læra. Du blir kjent med elevar, lærar, arbeidsmetodar, vanar osv. Heile tida vil me utvikla oss, læra og oppdage nye ting. Det seies at dersom du trur du er den perfekte lærar og ikkje har meir å læra innafor yrke kan du lika godt slutte. Dette synest eg er ein god regel å ha i bakhovudet. Sjølv trur eg ein aldri blir ferdig utdanna og kan alt innafor sitt eige yrket. Det er stadig ting å læra og finne ut av. Ein anna ting som er viktig i dagens E- generasjon er å vite dei positive og dei negative sidene med den moderne teknologien. Data. internett, sms, mms osv. kan brukast til mykje nyttig men det er samtidig viktig å ha dei negative sidene med dette i bakhovudet. Det er foreksmepel enklare å mobbe ein elev gjennom sms o.l. enn å sei det face to face. Så kva er då viktig for basisgruppa mi? Forsking visar at det er viktig å bygge gode relasjonar. Det vil då vera gode relasjonar både til elevar, andre lærarar og rektor. Det eg tenker på i så måte er å ha eit godt samarbeid som gjer at elevane lærar og trivst på læringsarenaen. Vidare er det viktig med sterkt faglig fokus og flyt i undervisninga. Alt me som lærarar gjer med elevane bør ha sterkt faglig fokus. Dei går på skulen for å læra og dette kan gjerast på mange måtar. Det er opp til læraren å legge opp til ei god og variert undervisning. Læraren skal ha autoritet utan å vera autoritær. Det er viktig at elevane respekterer deg utan å vera redd deg. Du skal læra elevane noko og det er du som lærar som er leiar for elevane dine. Samtidig er det viktig å vera eit medmenneske å ha forståing. Enkelte har det kanskje ikkje så lett å det er di oppgåve som lærar å forstå problemet å takle dette på ein god måte og kunne hjelpe eleven. Til slutt er det å sette grenser å vera konsekvent på desse. Det er viktig at elevane har klare grenser å gå etter.

Revidert 28.04.08

Her ser eg har skrive eit innlegg i full fart som ikkje ber preg av å vera særleg gjennomtenkt. Det er viktig å vera kritisk til seg sjølv og innsjå sine feil og he heJ
Det som eg trur er viktig som lærar og leiar på basisarenaen er det å vera ein dyktig pedagog samtidig som ein er fagleg dyktig. Har ein desse føresetnadane på plass har ein eit godt utgangspunkt for å bli lærar. Mange av desse punkta eg har skrive i blogginnlegget tidligare er viktig punkt. Det er blant anna:

ein tydleg leiar,

godt førebilete,

fagleg flink,

variasjon i undervisning,

medmenneskeleg.

Alle desse er særs viktige punkt å ha med seg som lærar. Eit viktig punkt trur eg og er at me utiklar oss stadig som menneske både på det personlige planet og i yrkeskvardagen, så det er viktig å hugse at ein alltid har noko å lære.

Observasjonspraksis

2007-10-04T12:49:00.000-07:00

Ja då var fyste praksis veke er gjennomført. Vår oppgåve var denne gang å observera og vera med som assistentar. Det var forsåvidt greit nok. Ei veke med observasjon er etter mi meining absolutt nok. Det er klart dette kan vera lærerikt og du blir kjent med elevane men det er jo kjekkare å undervise sjølv å vera meir aktiv i timane. Det får me heldigvis i neste periode og forhåpentligvis brynt oss litt.

Det eg la vekt på som observatør var å både kikke på enkelt elevar og klassen som heilhet. Kvar dag valgte me i praksis gruppa oss ein elev kvar me fulgte i eit par timar. Etterpå samtala me med praksislæraren om det me hadde observert. Etter desse samatalane fann me ut at me hadde observert å fått inntrykk av mykje som praksislæraren sa seg einig i. Det var vel enklast å observera og finne ut ting om dei elevane som var litt viltre av seg og ikkje hadde så lett for å sitte i ro. Desse fann me mykje ut om, medan elevar som ikkje sa og gjorde så mykje ut av seg var vanskligare og observera å finne ut av. Sånn er det vel også for praksislærarane men over tid er det enklare å bli kjent med elevar.

Ting eg beit meg merke i og la spesielt merke til var dei ulike elevforutsetningane ein lærar har å jobbe med. Det er alt i fra mønster elevar som gjer det dei skal til "urokråker" det kan vera vansklig å halda styr på. Nokon har vondt for å lære ting medan andre kansje ikkje har det så greit i heimen. Dei er alle forskjellige og må tilnærmast på ulike måtar. Nokon må det og lagast eigne undervisningsopplegg for og har andre arbeidsoppgåver enn resten av klassa. Så dette ser eg på som ei kjempe utfordring når eg kjem ut som lærar. Det ulike "matriallet" du har å jobbe med og alle er meir eller mindre forskjellige.

Revidert 28.04.08

Det som gjer observasjon og loggføring så viktig er at ein får kartlagt elvane sine. Får ein notert dette med dato og tid kan dette vera hensiktsmessig å bruka både i samband med elevsamtalar og samataler med føresette. Ein hentar på denne måten inn god og relevant informasjon om elevane sine som kan vera med på å forbetre både atferd og faglig kompetanse. Loggføring kan og brukast til å vise elevane sin eigen progresjon. Ein kan til dømes bli einig med eleven om ein avtale over eit tidsløp der lærar noterer ned all atferd til denne eleven og slik kan eleven sjølv bli påminna om kva som faktisk har skjedd for eksempel i veka som har gått. På denne måten har ein noko konkret å jobba ut i frå som ein kan sjå tilbake på i ettertid.

Seminardagen på HSH etter to dagar i praksis syntest eg var nyttig. Mykje på grunn av at ein kan dela erfaringar både med medelevar frå same praksiskule og medelevar som har vore på ein heilt anna skule med eit anna miljø.

Læraren sitt mandat og mange oppgåver

2007-09-06T11:00:00.000-07:00

Hallo igjen.

Denne veka har me hatt om læraren sine mange oppgåver. Det er ganske utrulig kor mange oppgåver ein lærar har og kor omfattande arbeidet er. Det er ikkje berre snakk om å undervisa og kunna læra elevane dine det faglige. Du har og ansvar for ting som trivsel, at dei ikkje blir mobba, at dei får i seg mat i matpausaneog så vidare og så vidare. Du er på ein måte med i oppdraginga av ungane sjølv om foredra sjølvsagt har hovudansvaret for dette. Det er jo faktisk sånn at lærarane ser meir til ungane enn foreldra gjør i ein travel kvardag og kan og har utrulig stor påverknad på elevane.

Vidare skal lærarar og vera gode å samarbeida og jobba i team. Dette har eg sjølv sett i praksis på ungdomskule. Der var me med å jobba i eit team for niende klasse i engelsk. Her kan ein sjå nytten av godt samarbeid. Det er sjølvsagt viktig at slike team fungerer godt for å kunna lykkast. Det eg trur er viktig da er at ein må læra seg å vera ein "teamspiller". Ein må læra å spela på lag å gjera andre god som Nils Arne Eggen ville sagt det. Dette er ikkje berre viktig i lærarjobben men og i resten av tinga du føretar deg i livet. Vidare kjem planlegging som og ein av lærarens mange viktige oppgåver. Å kunna førebu seg på ein god og riktig måte trur eg er særs viktig. Både når det gjelder å forberede seg til enkelt timer, veka, månaden og året. Dette er viktig både for deg og elevane.

I denna økta fekk me som sagt eit nærare innblikk i lærarens mange oppgåver. Eg viste vel fra før at det var omfattande men fekk vel ein real peikepinn på kor mykje læraryrket eigentlig innebærer. Sjølv om dette kan sjå mykje ut trur eg det er viktig å sjå på dette som ein kjempe utfordring og ting som kan bli veldig intressante i yrkeskvardangen.

Revidert 28.04.08

Går ein litt vidare har læraren mange plikter og lover å fohalda seg til. Det kan foreksempel vera meldeplikta. Det vil seia at dersom læraren har mistanke om omsorsvikt eller liknande har han ei plikt til å vidareformidla dette. Det er då viktig å melde frå gjennom dei rette kanalane. Som lærar vil det riktige vera å gå til rektor med det som igjen må kontakta barnevernet. Slike sakar vil alltid vera vanskelige, men det læraren si plikt til å melde fra å tenkje på elevens beste. Ein anna regler læraren har å forhalde seg til er teieplikta. Den seier at som lærar så skal du ikkje snakka om andre lærar, elevar og ting som skjer på skulen med nokon som ikkje har noko med dette å gjera. Du har og ei plikt til å følge læreplanen (LK-06) Noko som ein bør sjå på som eit hjepemiddel og ei rettesnor når ein planlegg undervisning. Det som er greit evt. fortvilinga med LK-06 er at den er såpassa vid i omgrepa og kva elevane skal kunna. Den legg opp til eit vidt spekter av måtar å jobba på noko som kan vera både posetivt og negativt. Det er i alle fall ingen tvil om at som lærar har du litt av kvart å henge fingrane i:)

Ein lærar eg hugsar godt

2007-08-30T12:03:00.000-07:00

Ein lærar eg hugsar spesielt godt og som gjorde eit spesielt inntrykk på meg, var min tysklærar på vidaregåande. Han var ein lærar eg hadde ein spesiell respekt for og som fekk meg på rett kjøl i eit fag eg hadde heller dårlige karakter i.

Tysk er kanskje ikkje det faget ein har høgast karakter i etter endt vidaregåande. Det er eit fag mage slit med og eit fag ikkje alt for mange bryr seg om. I alle fall er det mange dårlige karakterar ute å går. Sjølv hadde eg store problem i byrjinga og låg på nedre delen av karakterskalaen. Som mange andre var eg litt skule- lei på den tida og hadde ikkje noka umiddelbar tanke om å legge ein stor innsats i faget. Det som blei vendepunktet for meg i dette faget var læraren. Han hadde vel ein litt gammaldags stil og hadde lita tru på ansvar for eiga læring. Han kjørte ein strikt disiplin og likte dårlig om det var nokon som sluntra under heimearbeidet. Eg hugsar godt at når kvelden kom å ”leksa” skulle gjerast var det ikkje noko alternativ å sluntre unna. På denne måten fekk han meg og fleire til å jobbe med faget å setje seg skikkelig inn i ting. Dette viste seg og igjen på karakterane. Me kom til og med opp i skriftlig eksamen i faget. Dette tok læraren vår på strak arm å sette seg ned me oss å terpa tysk til den store gullmedalje. Eksamenen gjekk over all forventning. Dette takka vera ein engasjert lærar som ville lærar oss dette.

No seier ikkje eg at god gammaldags disiplin med pugging å smekk på fingeren er vegen å gå for ein lærar. Det eg midlertidig lærte av denne læraren er at engasjement er veldig viktig. Ser du at læraren brenn for faget å verkelig vil læra deg noko gjer du kanskje ein ekstra innsats i faget, sjølv om det kan vera nokså tørt å kjedelig.

Kommunikasjon og sammarbeid

2007-08-28T08:03:00.000-07:00

Ja då var andre dag med pedagogikk gjennomført. Dagens fokus var på kommunikasjon og dei ulike sidene av dette. Det som er faktisk ganske oppsiktsvekkande er at kroppspråket vårt er so viktig som det er. Faktisk heile 70% av kommunikasjonen går gjennom non- verbal kommunikasjon, 30 % er verbal. Dette betyr at ein ikkje berre må vera nøye med kva ein seier som lærar men og vera utruleg oppmerksam på sitt eige kroppspråk. Ein vil ikkje framstå særlig truverdig dersom ein står å fortel ein ting medan kroppspråket seie noko heilt anna. Dette er utrulig viktig for oss å vite som er framtidige lærarar. Det er lett å bli gjennomskua vist ikkje å framstå som uærlig på ein måte. Dette kan også vera nyttig no når me er ute i praksis. Viktig å huske på at elevane les vårt kroppspråk. Så sjølv om ein kan vera litt spent å nervøs er det viktig å framstå som sikker og positiv. Vidare kan me som er i praksis utnytte kroppspråket til å lesa elevane. Kven har ein dårlig dag, kven verkar usikker, kven er litt for gira osv. Viktig at dette me lærer blir sett ut i praksis.

Ellers må eg sei at eg blei positivt overraska over timane så langt i ped. Har vore innehaldsrike å kjekke. Forelesninger i auditorium har ein tendens til å bli"litt" kjedlige men so far so good. Timane med miming og film var og gode eksempler på korleis kroppspråket er og kan brukast i ulike situasjonar. Det som var ekstra bra med denne serien fra NRK var dei ulike døma som vart brukt for å illustrere kommunikasjon og kroppspråk. Ofte er dette noko ein ikkje tenkjer over dagligdags. Det skjer berre automatisk.

Revidert: 27.04.08

Ein viktig del av kommunikasjonen i skulen er dei du samarbeidar med til dagleg. Dvs. Elvane, kollegar, rektor og føresatte som kansje dei viktigaste. Elevane er det jo sjølvsagt viktig at ein kommuniserar godt med og har ein god og åpen dialog. Det er utrulig viktig at ein høyrer på elevane og opparbeidar deg ein tillit til dei. Då vil læringa til dagleg går lettare og det blir opretta ein gjensidig respekt for kvarandre. Det å samarbeide med andre er særleg aktulellt i lærar yrket. Det har me og sett døme på no når me har vore ute i praksis. Læraren jobbar på team og i samarbeid der ein drar nytte av kvarandre. Slik trur eg produktet som skal nå ut til elevane blir betre og som ein seier så tenkjer to hovud betre enn eit:) Vidare har ein lærar som i alle andre yrke ein sjef og forhalde seg til. Dvs. rektor på skulen. Det er viktig at ein har ein god dialog med rektor og bruke han/ henna til råds når det trengs. Også i dette tilfellet er gjensidig respekt viktig i saman med ein god dialog. Til slutt men ikkje minst så har ein og elevanes føresatte og forhalde seg til. Her er det viktig å få i gang ein god dialog så tidleg som mulig. Ein skal mest sannsynleg samarbeida med dei over lengre tid og det god kommunikasjon med desse er sentralt og ikkje minst viktig for den einskilde eleven.

Køyrereglane for praksisgruppa

1. Alle skal ha lov til å sei si meining.
2. Lik arbeidsmengd for alle medlemmer
3. Rutinemessige refleksjonar og evalueringar av arbeidet.
4. Møteplikt, sei i frå når du ikkje kan møta.
5. Alle tar ansvar, og ingen skal vera redd for å ta iniativ.

Skal ein sjå tilbake på desse reglane no nesten eit år etter så må eg seia at det har fungera bra. Me har ei velfungerande praksisgruppa der alle deltar og er aktive. Dette trur eg er veldig viktig og gjer kvardagen som student enklare:)

Kvifor HSH

2007-08-28T06:37:00.000-07:00

Ikkje alltid like lett å hugsa to ting på ein gang. Er vel sånn for gutar. Eller var det jenter? I alle fall eit av kjønna som ikkje kan tygga tyggis å gå i trapper på ein gang:) Her kjem i alle fall kvifor eg valde HSH.

Grunnen til at eg valde HSH er vel at eg bur på Bømlo og trives med det. Her bur eg i rorbua til mine foreldre når det ikkje er tyskere der(Høst, vinter, vår). Bur altså billig, har stort sett alle vennene mine her og har vel aldri vore noko bymenneske. Reiste ut i verda eit halvt år. Noko som var ein fantastisk opplevelse. Fikk sett Australia, USA og Fiji. Blir nok ein ny tur etter endt skulegang. HSH som skule har eg både gode og dårlige erfaringer med, men sånn er det no vel overalt. Så no satser eg på å avslutte dei to siste åra mine her.

Kvifor lærar?

2007-08-26T05:15:00.000-07:00

Mange er så heldige at dei veit ka dei vil bli når dei blir "store" eller større. Eg hadde ikkje peiling. Korkje etter ungdomsskule eller endt vidaregåande. Etter eit år som vakt soldat for kongen hadde eg forsatt ikkje peiling, men ei utdanning måtte eg no starte på. Så eg starta opp med idrett grunnfag på HSH. Dette er eit av dei beste åra eg har hatt på skule og er absolutt å anbefale i ei lærar utdanning.

Så det var etter dette året eg fann ut at eg kansje kunne likt å jobbe som lærar. Var ute i praksis i faget å likte dette særs godt. Trivst godt rundt ungar å likar å jobbe med dei. Noko eg trur er ei forutsettning i dette yrket. Ellers trur eg dette yrket er meget utfordrande både på godt og vondt. Eit yrke som forhåpentligvis ikkje vil bli kjedelig. Tenker da særlig personer som jobber i ein sju til tre jobb innanfor industrien. Dette er ein jobb eg trur å vett kan bli utrulig kjedelig med dei faste rutinane kvar dag. Sånn ser eg ikkje for meg det vil bli som lærar.

Det vil nok og i framtida bli stor etterspørsel etter lærarar. Ein stor del av lærarstanden er av ein eldre generasjon og vil gå av med pensjon dei neste fem ti åra. Ein vil og stille sterkt som mannlig lærar sidan veldig mange av dagens lærarar er kvinnlige. Fekk særlig dette inntrykket etter ein praksis periode i engelsk i fjor på ein ungdomskule. Så får me sjå kva framtida vil bringe. Blir spennande:)

Pedagogikk faget.

2007-08-26T04:46:00.000-07:00

Ja då var me ferdig me ei veka med mykje informasjon om dei ulike faga.
Har vore gjennom ein del fagplaner no, men sånn er det no ein gang dei fyste vekene. Skal bli kjekt å komme i gang me sjøve faga og føle at ein på
ein måte er i gang.

Pedagogikkfaget trur eg absolutt kan bli spennande. Det er ein ting å vera faglig dyktig, men det å kunne lære denne kunnskapen er vel så viktig. Er så altfor mange lærara som har ein kjempegod fagkunnskap men har ikkje evna til å læra dette fra seg. Å da blir det vansklig for elevane å tileigne seg kunnskap. Så det eg håper å få ut av pedagogikk faget er nettop det å kunna læra fra seg på ein god måte. Korleis ein kan legge til rette for læring slik at elevane kan læra mest mulig er viktig. Tenker da særlig på læringsmetoder i dei ulike faga. Korleis ein kan legge opp undervisninga i dei ulike faga på ein god måte. Så dette håper å trur eg er eit veldig viktig fagområde i mi lærarutdanning.

Ja dette var mitt andre utlagte blogg. Trur dette kan vera ein kjekk måte å både utrykke seg å kommunisera om faget på. Her kan ein og få ein innsikt i andre sine tanker og meininger å kommentera på dette om du er einig eller ueinig.

På gjennsyn.

Presentasjon

2007-08-20T00:09:00.000-07:00

Hei.

Eg heiter Gunnar Innvær, er 23 år og kommer fra Bømlo. Er på mitt fjerde år på HSH. Har fra før av tatt grunnfag i idrett, samfunnsfag og engelsk. Det siste halve året har eg vore i Australia som utvekslingsstudent. Noko som er sterkt å anbefale. Tenkte eigentlig ikkje å ta allmennlærer men for å prøve å avslutte studeringa. Ellers hadde eg nok blitt ein evig student.